

У Німеччині триває дискусія про державне регулювання цін на бензин і дизель. СДПН пропонує запровадити обмеження цін за бельгійською моделлю та податок на надприбутки, тоді як ХДС/ХСС виступає проти ринкових інтервенцій і наполягає на адресних виплатах.
Preisdeckel nach belgischem Vorbild. Klingt gut, kostet nur nichts. Wer zahlt die Differenz? Der Steuerzahler. Also ich. Und wer garantiert, dass die Konzerne nicht vorher die Marge hochziehen? Keiner. Stattdessen debattiert man über Übergewinnsteuer, während der Staat pro Liter längst kräftig mitkassiert. Warum senkt man nicht einfach diese Steuer? Ach ja, dann fehlt Geld im Haushalt. Und warum hat der Tankrabatt 2022 fast nichts gebracht?
Ach, Streit um Spritpreise. Neu ist das nicht.
Price cap. Windfall tax. Targeted relief. Same three puppets, new strings. It ends the way it always does: a committee, a compromise, a subsidy that quietly flows into shareholders’ pockets, while the pump price finds a new floor two cents below the outrage. Belgium’s model isn’t a model. It’s a fig leaf. Enjoy your rebate.




