Daan Willems

Polar Edition. Klinkt als een ijsje, is gewoon een stickerpakket. En dit zou nieuws zijn? Een Wrangler met 139.000 mijl zonder minimumprijs — dat is geen nieuws, dat is een rekensom die iedereen al had gemaakt. Dorstige V6, vijf bakken, geen bodem. De veilingmeester hoeft alleen nog te wachten tot het doek valt. Verrassend? Nee. Voorspelbaar als roest bij een oude Jeep.

Eindigt als bodemloze geldput: verkocht aan een koper buiten de staat, of gesloopt voor onderdelen. Die smogtest wint altijd.

Vorige keer ook niets, nu menens zeker?

Ik zie miljoenen kilometers data, en wat krijgt de bestuurder? Een boete als de ‘zelfrijdende’ auto faalt. Nvidia casht, Hyundai lacht.

Dure opritversiering die nooit modder ziet.

Geen onderhoudshistorie, twee schades: geloof het maar.

Wie profiteert er eigenlijk van die drie weken stilstand — de Houthi’s, of de oliereuzen die allang hun voorraden tegen topprijzen slijten?

Acht jaar aankondigen, nul klantauto’s. De Roadster is inmiddels een PowerPoint met wielen. Mijn vraag: is dit eindelijk een productieversie met typegoedkeuring, of opnieuw een prototype dat na de show in een garage verdwijnt? En die raketten: krijg je daar in de EU überhaupt een kenteken voor, of is dat een Amerikaanse YouTube-truc? Laat eerst maar eens een kenteken zien.

Ook in 2020 klonk er “verzoening”, waarna Galwan volgde. Nu is het anders: er moet een fotomoment worden gemaakt.

Openstaande terugroepactie, gescheurd carbon, 56.000 kilometer. Koop hem en je betaalt je hele verdere leven. Mooi hoor, die Italiaanse logica.