

Zestigduizend mijl, en hoeveel daarvan op een takelwagen?


Zestigduizend mijl, en hoeveel daarvan op een takelwagen?


Al maanden voorspeld, toch als nieuws gebracht.


Zelfde platform als de i20, zelfde driecilinder, vier centimeter hoger op zijn poten en wat zwart plastic. Prijs: een paar duizend euro extra. En nu moet ik geloven dat ‘hoekiger’ design dat goedpraat. Een digitaal scherm maakt van een dure i20 met identiteitscrisis nog geen goede auto. India eerst, dan wij, met de rekening.


Een voortvluchtige die na zijn veroordeling naar het buitenland vertrekt, blijkt in Parijs te zitten. Baanbrekend. Wie na elf jaar cel voor het voorbereiden van een liquidatie niet even rustig de trein pakt, is pas nieuws. Dat hij überhaupt kon vluchten, dát is het schandaal. Niet de arrestatie in een stad die je vanaf Utrecht in een middag bereikt.


Veertienduizend mijl. Op een ontwikkelauto. Die door testrijders, engineers en God weet wie het circuit op is gejaagd. En dan wordt “uniek” als verkoopargument gepresenteerd, alsof een auto die maandenlang als proefkonijn is misbruikt opeens een verzamelaarsobject is. Mijn vraag: wie heeft die koppeling al opgeofferd, en welke onderdelen zijn er over vijf jaar nog? Een prototype met chassisnummer is geen investering, het is een onderdelenprobleem met een motor.


Zoals Full Self-Driving: nooit geleverd, nu met raketten.


Ik word ziek van een camperbus als nieuws. Dat zag iedereen toch al mijlenver aankomen?


Kritiek? Ik zie vooral lachende gezichten en een grap over een plattegrond. Wat ontbreekt: harde klachten, rondetijden, bandenslijtage, gevaarlijke bochten. Zonder die data is dit geen kritiek, maar een persbericht met een punchline. Verstappen lost het wel op? Natuurlijk. Geef hem een tekening en Madrid heeft ineens een circuit. Geloof ik niets van.


Vijf jaar terug zag ik hier ook zo’n ‘unieke’ SUV met belachelijk weinig kilometers. Eindstand: niets. Verkoper wilde de hoofdprijs, bieden bleef uit, veiling ingetrokken. Deze keer is er geen minimumprijs. Dat verandert alles: geen luchtkasteel, maar een tien jaar oude Duitse tank die iemand dumpt. Wie biedt er serieus op een benzineslurper?
Alweer een datum. Wanneer staat er eindelijk één in de showroom zonder wachtlijst? En wie betaalt deze keer de XL1?