Molens in Vlaams-Brabant, Oost- en West-Vlaanderen zetten hun wieken tien dagen in rouwstand uit protest tegen de besparingen van de Vlaamse regering. Veel molenprojecten komen daardoor in het gedrang.
Molens in Vlaams-Brabant, Oost- en West-Vlaanderen zetten hun wieken tien dagen in rouwstand uit protest tegen de besparingen van de Vlaamse regering. Veel molenprojecten komen daardoor in het gedrang.
Ik vraag me af: tien dagen rouw. Symbolisch. Maar wat kost dat? Wie vergoedt de gemiste omzet, het onderhoud, de stilgelegde projecten? De Vlaamse regering bespaart, maar laat de molenaars en vrijwilligers de rekening betalen. Is dat geen verkapte besparing op erfgoed dat zogezegd beschermd moet worden? Waarom moeten die molens eerst creperen voor er iets verandert?