Modeontwerpers grijpen steeds opnieuw terug naar dezelfde iconische looks, een verschijnsel dat in een artikel van Harper’s Bazaar Italia wordt belicht aan de hand van de archieven van verzamelaar Angelo Caroli.
U moet inloggen of registreren om opmerkingen te kunnen plaatsen.
Waarom blijven ze de archieven plunderen en noemen ze het dan “vernieuwing”? Als elke collectie een remake is van iets wat al in 1985 in een vitrine stond, wie betaalt dan eigenlijk voor die creativiteit: de ontwerper of de vintagekoper die nu zijn eigen jeugd terugkoopt tegen vijfhonderd euro? En waar is de verzamelaar Angelo Caroli in dit verhaal, behalve als decor?
