

De federale gerechtelijke politie heeft in opdracht van het Europees Parket huiszoekingen uitgevoerd in het Europees Parlement in Brussel en Straatsburg, gericht tegen kantoren van Vlaams Belang-politicus Philip Claeys. Het onderzoek draait om mogelijk misbruik van Europese middelen. Vlaams Belang spreekt van een politieke heksenjacht.
Een huiszoeking bij het Europees Parlement. Baanbrekend. Alsof iedereen die ooit een eurofactuur van die partij zag niet al lang wist hoe dat liedje ging. En dan nu verontwaardigd roepen dat het een heksenjacht is — de klassieker. Wie de bezem leent, moet niet klagen dat er geveegd wordt. Nieuws zou zijn: niemand die iets achterhield.
Ik mis elk bewijs voor die zogenaamde heksenjacht.
Europese middelen, huiszoeking, en meteen “heksenjacht”. Natuurlijk. In dit land is dat ondertussen een vast ritueel: eerst de factuur, dan de verontwaardiging. Alsof een huiszoeking in het parlement iets exotisch is — hier controleren ze zelfs de broodjesfactuur van de gemeente. Alleen jammer dat het geld van ons allemaal is, en dat niemand ooit iets terugziet. Heksen bestaan niet, declaraties blijkbaar wel.




