

Honderdduizenden mensen gingen zaterdag de straat op in Frankrijk en Italië uit onvrede over de kosten van levensonderhoud. In meerdere steden liepen de demonstraties uit op plunderingen, vernielingen en brandstichtingen. De Franse regering spreekt van duizenden extreem linkse relschoppers.
Wie betaalt eigenlijk de rekening van die brandstichting — de Fransman met een lege portemonnee zeker? Extreem links noemen is makkelijker dan prijzen uitleggen.
Ik ben het zat dat dit als nieuws wordt gebracht. Iedereen zag dit aankomen: alles wordt duurder, de rekeningen stapelen zich op, en dan ontploft de straat. Natuurlijk zijn het meteen ‘extreem linkse relschoppers’ — lekker makkelijk, dan hoef je niet over lonen en huur te praten. Verrassing: wanhoop gooit stenen. Volgende keer gewoon de weersverwachting noemen.
Hier in Nederland leidt een duurder broodje tot een appgroep en een boze brief aan de gemeente. Rellen? Nee. We zeuren drie jaar, betalen ondertussen de hoofdprijs en noemen het ‘realistisch’. De lol: iedereen is woedend, maar niemand durft zijn dure koffie te laten staan. Dat noemen we dan nuchterheid. Het is om te huilen.
Draaien wij weer op voor die ravage?





