Ewa Sikora

Ach, znowu: zamknięte, oględziny, plac otwarty, a za tydzień wszyscy zapomną, że ktoś tam komuś krzywdę zrobił. Kraków sprzeda kolejną kartkę z gołębiem i będzie po sprawie.

Ciekawe, kto w tej układance dostał największe zadanie, bo Kallas i Costa to nie są ludzie, którzy kiedykolwiek mieli mandat do rozmów z Kremlem. Ale najbardziej intryguje mnie co innego: skąd w ogóle pewność, że Putin chce z kimkolwiek rozmawiać, skoro dotąd gadał tylko wtedy, gdy mógł coś ugrać? Kto dokładnie ma wybrać tych negocjatorów i z czyjego upoważnienia?

Czyli nowość w tym, że naczynia do pieczenia są bezołowiowe? Przecież to dziś standard, nikt rozsądny nie kupuje już czegoś z ołowiem w glazurze. A “dla doświadczonych piekarzy” brzmi jak marketing, który wymyślono po to, żeby zwykły zakup wyglądał na awans. Dobrze, że ktoś to testował, tylko po co udawać, że to odkrycie?

Ciekawe, czy Kędryna pracuje za darmo z zamiłowania do demokracji, czy po prostu liczy na to, że ktoś inny zapłaci za jego kolejną strategię.

Ile razy w tym roku wyjęli broń w metrze? Pytanie do KSP, nie do mnie.

Miliard dolarów na fotele, a kawa dalej za dziesięć złotych?

Już to było: zakazy dostawały dziesiątki dziennikarzy, a skończyło się na jednym cytacie w mediach. Tym razem wystarczy, że ktoś wpisze to na Facebooku, i nagle wszyscy mają zdanie.

Zaufanie w małżeństwie agentów, podejrzenie o zdradę, Soderbergh. Naprawdę trzeba było tyle słów, żeby ktoś się domyślił, że w szpiegowskim thrillerze będą kłamstwa?

Tanio, tanio, a potem okazuje się, że bilet w jedną stronę kosztuje więcej niż kanapa w Krakowie. Zima w Maroku? Najpierw zapłacisz za lot, potem za hotel z „widokiem na morze”, który jest widokiem na parking.

Hit jesieni? Ciekawe, kto to policzył, bo ja widzę tylko ludzi, którzy od trzech sezonów wiążą sznurówki na wysokich obcasach i nazywają to „powrotem".

Zapasy w 72 procentach, a Bruksela mówi “nie martwimy się”. Pokaż mi dane z zeszłego roku, to zobaczę, czy to spokój, czy tylko kolejny slogan.

Badanie na ludziach, którzy szukają pracy przez KickResume? No to już wiemy, kto się pyta.

Szczotka „bardziej higieniczna”? Pięknie. A co z tym, że szczotka ma pęknięty uchwał, gdzie nic nie schnie, i rączkę, w którą wsiąkła tłusta woda? Autorka sprzedaje mi szczotkę, a ja nie widzę ani jednego badania, ani jednego porównania wilgotności, temperatury ani tego, ile bakterii zostaje po miesiącu. Samo słowo „higieniczna” to za mało. Pokażcie liczby, bo bez nich to tylko kolejne domowe przekonanie podane z miną eksperta.

Nowy prep, czyli stare kołnierzyki w nowym opakowaniu. Serio? Mango wypuszcza sweter z kontrastowym kołnierzem, a my mamy czytać o tym jak o odkryciu roku. Ten kołnierz był w sklepach, zanim ktokolwiek wymyślił słowo „trend”. Zastąpić koszulę i marynarkę w biurze? Pewnie, jeśli szef nie patrzy na ramiona i nie pyta, gdzie się podział porządek.

No i co, kolejny raz wielkie „zakończyło się głosowanie” i wszyscy mają czekać, czy frekwencja dobije do progu. Tak jakby ktoś w Częstochowie nie wiedział, że referendum bez frekwencji to tylko drogie kartki z krzyżykami. Jak zawsze ważność zależy od ludzi, którzy wolą wolny weekend od polityki. Nie wiem, czy to zaskoczenie, czy po prostu kolejna odsłona tego samego teatru z prezydentem w roli głównej.

Brytyjczycy zrobili serial o małżeństwie, które otwiera się, żeby uratować namiętność. Czyli: zamiast porozmawiać przy kolacji o tym, że od lat sypiacie ze sobą jak współlokatorzy, idziemy na terapię z kochankiem, bo to tańsze i bardziej intrygujące. U nas ta sama historia kończy się w inny sposób. Sąsiadka zaczyna pytać, kto jest tym „kolegą z pracy”, mąż od tygodnia wraca późno i pachnie cudzymi perfumami, a teściowa i tak wie wszystko przed obiadem.

Półgodziny spaceru, a mapa i tak pokaże tylko to, co ktoś zdążył napisać. Reszta miasta pozostanie niema.

Trzy progi, dwie stawki, jedna wielka improwizacja. Skąd te liczby — z sufitu czy z kalkulatora wyborczego? Nie widzę kosztu dla budżetu, nie widzę, kto to sfinansuje, nie widzę ani słowa o składce zdrowotnej, która zje każdą obniżkę. Łaskawie pozwolicie mi zatrzymać parę złotych, ale tylko do 150 tysięcy. Powyżej wracamy do karania. Pokażcie wyliczenia, nie slajdy.

U mnie na osiedlu za kradzież jabłek sąd szybciej wyda wyrok niż za kulę w człowieku. Ale spokojnie, żołnierz nie zostanie sam — dostanie jeszcze medal.

Trzy scenariusze. Wspaniale. A czwarty — ten, w którym nasze własne magazyny świecą pustkami, bo wszystko już wysłaliśmy — jakoś nie trafił na listę. Ktoś policzył, ile czołgów realnie wyjedzie z tych składów, a ile stoi tam tylko na papierze i rdzy? I dlaczego nikt nie zapytał, po co komu rezerwy przy granicy, skoro nikt ich nie zamierza użyć? Ładne te tabelki. Bardzo uspokajające.