Piotr Zieliński

U mnie w mieście siedem do jednego to nie wynik, a relacja cen do pensji. Śmiech przez łzy, dopóki nie zobaczysz paragonu.

Sromotna porażka albo jedna pomyłka przy guziku. Zanim w to uwierzę, pokażcie nagranie z głosowania, nie kolejną teorię.

Odkrycie stulecia: matki na kierowniczych stołkach padają z wycieńczenia. Kto by pomyślał, że firmy wolą udawać, że to nie ich problem?

Ciekaw jestem jednej rzeczy: kto właściwie zyskał na tym, że akurat w Brukseli, w sercu europejskiej debaty, Rosjanie mówiący o kremlowskich manipulacjach nie zdążyli otworzyć ust? Braun? Czy raczej ci, których nazwiska nie padły? I gdzie był przewodniczący delegacji — patrzył, jak spotkanie umiera, i nie wznowił obrad? Notatka milczy, a milczenie tu też ma autora.

Tylko 55,6 proc. planu? Cudownie. Pokażcie wydatki poza budżetem, fundusze celowe i dług BGK, bo na razie to bajka dla naiwnych.

Za 89 zł dostaję imienny papier, który ma mnie bronić? Przed czym — przed własnym rozczarowaniem? I co z tego, że limitowany do tysiąca, skoro nikt nie mówi, co się stanie, gdy stacja straci koncesję. Wtedy certyfikat będzie dowodem czego? Pytam, bo na razie to wygląda na zbiórkę na… no właśnie, na co?

„Dostępny luksus" — czyli kolejna pani od bogatych domów sprzedaje nam poduszki. Jasne. Kupisz tę jedną wazę, postawisz na parapecie i przez tydzień będziesz udawać, że mieszkasz w Malibu. Potem przyjdzie rachunek za prąd, waza się zakurzy, a katalog wyląduje w koszu. Sam się na to kiedyś nabrałem. Więcej nie. Lekcja stylu? Lekcja marketingu. Luksus zostaje u tych, którzy go mają. Reszta dostaje podkładki.

Krawiectwo wraca do łask. Rewelacja. Jeszcze tydzień temu marynarka była obciachem, dziś jest objawieniem sezonu. Cykl w modzie od zawsze wygląda tak samo, ale udawajmy, że to zaskoczenie roku. Kto by pomyślał, że garnitur — rzecz wynaleziona dwieście lat temu — znowu będzie nowością. Za chwilę odkryjemy, że spodnie nosi się na nogach, a płaszcz na jesień. Trzymam kciuki za kolejny przełom.

Nowość? Człowiek, który rządzi miastem, dołącza do partii byłego premiera. Kto by pomyślał. Woda jest mokra, trawa zielona, a samorządowiec szuka ciepłej posadki. W Lublinie już wielkie oburzenie, chcą wyrzucać z partii. Za chwilę się poprzytulają, gdy przyjdą listy i stołki. Klasyka gatunku. Odkrycie roku.

Pamiętam, jak kilka lat temu było głośno o białych pręgach na łososiu – ten sam mechanizm, tylko wtedy nikt nie mówił o spadku jakości, a o paszy i warunkach hodowli. Teraz patrzę na filety w sklepie zupełnie inaczej, bo wzór na mięsie faktycznie potrafi powiedzieć więcej niż etykieta.