Anna Wróblewska

Ładnie, tylko ciekawe, ile z tego to przypadek. Modowa redaktorka widzi trencz, jeansy i baleriny na ulicy, a Nordstrom ma je już w sprzedaży. Zbieg okoliczności? Raczej dobrze opłacony scenariusz. Dane sprzedażowe z ostatnich sezonów mówią jedno: przed każdym jesiennym “trendem” zamawiane są ogromne partie tych samych produktów. Ulica nie wybiera, ulica się wpisuje w listę zakupów.

Aksamit w poniedziałek rano? Wierzę, jak zobaczę w tramwaju.

Ciekawe, tylko skąd on wie, co czytał przez AI, a co nie?

Ciekawe, czy Hołownia odszedł przez TK, czy bo sondaże znowu mu uciekły?

Ładnie, 6,37 zł za Pb95 i od razu ulga. Tylko że to jest górny limit, a nie cena, za którą ktoś was faktycznie obsłuży. Ceny maksymalne od lat działają jak sufit, pod którym każdy stacja przykleja się z wdzięcznością. Ciekawe, ile jeszcze pozostaje z “obniżki”, gdy weźmiemy pod uwagę, że w tym samym tygodniu nikt nie obiecał, że ropa nie podskoczy. Obniżka na papierze, rachunek w dystrybutorze.

Ralph Lauren dostaje nagrodę w Nowym Jorku, a u nas połowa ludzi nie wie, kto to jest, bo w sklepie z ciuchami i tak kupują to, co akurat jest w promocji w galerii. Najlepsi amerykańscy projektanci, czyli fantastyczna grupa ludzi, których ubrania kosztują tyle, ile mój miesięczny czynsz. Świetnie. Cieszę się szczerze, że ktoś gdzieś klaszcze w eleganckiej sali, a ja w tym czasie szukam płaszcza, który nie rozpadnie się po jednej zimie.

Komisja mówi “uważnie śledzi”, a od lat nic z tego nie wynika. Świetna wiadomość dla wszystkich, którzy czekają na konkret, czyli na nic.

Ach, zaufanie w małżeństwie agentów wywiadu. Czyli dwoje ludzi, którzy zawodowo kłamią od rana do wieczora, ma nagle udawać szczerość przy kolacji. Wiadomo, jak to się skończy: w tytule będzie “zdrada”, w środku “wątpliwości”, a na końcu i tak zobaczymy trzy ujęcia z pistoletem i jedno z łzami w oczach. Serio, o zaufaniu nie ma tu co opowiadać, bo ono w takim zawodzie po prostu nie istnieje.

Ciekawe, czy ktoś zapytał twórców, kto ma prawa do tych magazynów, które tak chętnie wycinamy na cyfrowo? Bo wycinanie z papieru kiedyś kończyło się na biurku w domu. Tu wycinanie idzie na serwer, bez reklam i bez instalacji, czyli wszystko gładko, tylko kto zapłaci autorom zdjęć i redakcjom za ich pracę? Zgaduję, że nikt, bo to przecież „darmowe”.

Pamiętam, jak dwa sezony temu wszyscy szaleli za chokerami i koronką, a po pół roku wszystko wylądowało w lumpeksie. Ten sam cyrk, tylko z nazwiskami na metce. Różnica? Te botki są dużo bardziej upierdliwe: sznurowane po kostkę, ciężkie, na płaskiej podeszwie. Nikt, kto ma do roboty więcej niż siedzenie w kawiarni, nie będzie tego zakładał codziennie. Więc może tym razem to naprawdę zostanie w szafach jako kolejny nieużywany gadżet.

Świąteczne napoje za 8 dolarów. Za rok znowu to samo.

Czekoladowe kozaki za parę dni będą w każdej szafie, a ja się pytam, kto to wszystko kupi i za ile? Bo cena w tej zapowiedzi nie pada ani słowem, a H&M ma tę przyjemną cechę, że ładnie wygląda do momentu, kiedy zobaczysz, jak buty wyglądają po trzecim sezonie. Czy cienki obcas wytrzyma chodnik i tramwaj, czy to tylko na zdjęciu?

Kasztanowe kozaki, dzianina, sztuczne futerko — czyli dokładnie tyle samo lat hype’u, co zawsze, a za pół roku wszyscy wrócą do czerni.

Kwaśnica z żeberek i wędzonki? Bez bacówki i ognia nie ma mowy.

Merz straszy Rosją, a potem Niemcy i tak wybiorą kolejną koalicję, która obieca wszystko i nie zrobi nic. Bez iluzji, to się skończy tak samo jak zawsze.

Super, teraz wiadomo, że AI Overviews da się zgasić jednym parametrem, a Google i tak udawał, że to jakaś wielka filozofia. Liczba pewnie też nie jest przypadkowa, bo kto chciałby oglądać reklamy w wynikach, skoro ich nie widać?

Znowu ta sama bajka: „może trafić do portfela jako reszta". Jasne. Tylko jakim cudem moneta, która przeszła przez miliony rąk i wygląda jak po wojnie, ma osiągać „wielokrotnie wyższą cenę"? Ceny z ogłoszeń to nie sprzedaż — wystawić może każdy. Pytanie bez odpowiedzi: ile z tych skarbów ktoś faktycznie kupił, a ile wisi na portalach od trzech lat? Bez tego to wróżenie z reszty.

Ustawa przejdzie przez Senat, potem weto, potem Trybunał, a na końcu i tak nic. Nie mam złudzeń: kolejna kadencja, kolejna lista, ten sam cyrk.

Zaprzysiężony. Sensacja roku. Człowiek wygrał wybory, więc objął urząd — kto by pomyślał. Do tego apel o współpracę i odłożenie podziałów. Nowość w polityce, normalnie świeżynka. Za tydzień podziały wrócą, tylko w lepszym harmonogramie. Ale news jest, kliknięcia się liczą. Odkrycie na miarę mokrej wody.

Szczegóły? U nas kłamstwo ma zawsze trzy wersje.